Podczas konferencji ONZ na temat zmian klimatycznych w 2009 roku Dania zaprezentowala wystawy i projekty tematycznie zwiazane z konferencja (COP15) [1]. Konferencja i powiazane z nia wydarzenia podnosily kwestie czy, i w jaki sposób, sztuka moze wlaczac sie w dzialania majace na celu rozwiazywanie takich problemów jak zmiany klimatyczne, oraz czy artysci powinni podejmowac tematy tak powazne i skomplikowane w swojej naturze. Niektórzy twierdzili, ze w momencie, gdy sztuka zaczyna podejmowac globalnie wazne tematy, jak zmiany klimatyczne, zachodzi powazne niebezpieczenstwo jej instrumentalizacji i ideologizacji, a nawet rozmycia powaznych, politycznych debat na ten temat.

Bardziej optymistyczna wizja tego zjawiska mówi, iz wspólczesna sztuka ma zdolnosc postrzegania swiata w zupelnie inny, wyjatkowy sposób – bardziej prowokacyjny, inspirujacy I wnikliwy. Artysci wyczuwaja takie rzeczy, na które eksperci moga pozostac obojetni, i wlasnie dlatego ich zaangazowanie w kwestie globalne jest tak wazne.

CO2 cubes: visualizing a ton of change

Sa osoby, które twierdza, ze zdolnosc wspólczesnej sztuki do prowokowania i stawiania pod znakiem zapytania gleboko zakorzenionych obrazów siebie i otaczajacego ja swiata jest niezbedna do prowadzenia zdrowej, efektywnej dyskusji i odkrywania nowych sposobów patrzenia na swiat. “W moim mniemaniu artysci faktycznie podejmuja w swoich dzialaniach kwestie ekologii, zmian klimatycznych, i zrównowazonego rozwoju,” Mówi Michaela Crimmin, niezalezna kuratorka, jedna z ekspertek naszego raportu. “Dobrzy jednak by bylo gdyby byli bardziej do tego zachecani, sluchani, brani pod uwage w miedzydyscyplinarnych debatach dotyczacych naszej wspólnej przyszlosci. Najwartosciowsza sztuka to taka, która nie jest dydaktyczna; to taka, która zamiast mówic nam co robic, inspiruje nas do formulowania naszych wlasnych odpowiedzi.”

Przeczytaj caly wywiad z Michaela Crimmin.

Artysci uzywaja zróznicowanych strategii i narzedzi, aby dotrzec ze swoim przekazem o wadze zmian klimatycznych do swojej publicznosci. Niektórzy z nich staraja sie angazowac zarówno profesjonalistów, jak i mieszkanców w zaangazowane projekty, dotyczace najblizszego sasiedztwa, polegajace na szukaniu rozwiazan konkretnego problemu ekologicznego. Inni artysci i organizacje artystyczne wola inicjowac publiczne debaty, i publiczny dyskurs w tym temacie, lub tez zachecac ludzi do wziecia spraw w swoje rece i nawolywania do podjecia spolecznych lub politycznych zobowiazan. Przykladem takich dzialan moze byc akcja The Planetary Pledge Pyramid, zrealizowana przez londynska grupe The People Speak , ze wspólpraca z Uniwersytetem w Aarhus (Dania).

Jeszcze inne podejscie zaklada artystyczna interpretacje danych naukowych i statystycznych zwiazanych ze zmianami klimatycznymi. Wiaze sie to z wykorzystaniem ogólnodostepnej wiedzy i informacji na temat zmian klimatu, i przeksztalcenie jej tak, aby stala sie lepiej widoczna, i lepiej dostepna dla publicznosci. (na przyklad projekt Lisy Autogeny i Joshuy Portway’a The Most Blue Skies). Tworzona sa równiez instalacje artystyczne wykorzystujace specjalistyczny sprzet pomiarowy, zwracajacy uwage na kwestie ekologii, I interpretujacy wyniki pomiarów na artystyczna modle.

Przygladajac sie róznorakim podejsciom do sposobów laczenia sztuki z problemami globalnego rozwoju, warto zastanowic sie przez chwile nad samym dzielem sztuki, jak równiez nad tym, w jaki sposób jest ono prezentowane w przestrzeni publicznej, i co z wynika z interakcji miedzy artysta a odbiorca. Projekty Julie’s Bicycle i TippingPoint dostarczaja wielu przykladów wlasnie takiego, zakladajacego interakcje podejscia.

[1] Zobacz: http://www.good.is/post/creative-acts-that-mattered-at-cop15

Wyniki analizy: odpowiedz zbiorowa