1/ Ogólna Prezentacja

1.1 Historia

Stowarzyszenie “Les Nuits de Wazemmes” ( “Noc Wazemmes”) powstało w 1986 roku wraz z otwarciem “Théâtre de poche” i jego “Nuits blanches” ( “Bezsennych Nocy”) (30 rue Brûle, maison Lille-Wazemmes). Ten mieszczący czterdziestu widzów budynek pozwolił wielu początkującym zespołom teatralnym na sprawdzenie się na scenie.

Po roku pracy w nadziei na poprawę warunków pracy, i z pociągiem do interakcje z mieszkańcami tego niezwykłego miejsca, w grudniu 1999 roku Teatr ZEM otworzył swoje podwoje.

1.2 Cele Stowarzyszenia

Dwoma głównymi celami stowarzyszenia są:

• Umożliwienie młodym regionalnym twórcom kultury zapoznania się ze sztuka performance’u (Théâtre de poche jako miejsce prób) i wystawienia swoich sztuk przed publicznością (z Zem).

• Integrowanie teatru ze społecznością lokalną i promocja jego działalności wśród mieszkańców.

Praca Teatru Zem skupia się więc na wspieraniu kreacji artystycznych poprzez otwieranie przed młodymi twórcami drzwi teatrów, szkół tańca, cyrków etc.

1.3 Rezultaty działań Stowarzyszenia

Nasze działania zaowocowały udostępnieniem młodym twórcom miejsca w którym mogą pracować, oceniać wyniki swoich wysiłków i pokazać je szerszej publiczności. Nasza praca spotkała się z uznaniem publiczności, ludzi związanych z kulturą i instytucji.

Zem jest jedynym miejscem w Lille promującym amatorskie i debiutujące grupy teatralne eksplorujące eksperymentalne i artystycznie innowacyjne obszary twórczości teatralnej.

1.4 Zasięg działań

Teatr Zem podejmuje działania mające na celu również zwiększenie świadomości teatralnej dzieci poprzez organizację warsztatów dla najmłodszych, młodzieży i ich rodzin, oraz festiwali kultury młodzieżowej.

2/ Wywiad z Nicolasem Duchezem, animatorem warsztatów w ramach projektu “Musique pour tous” ( “Muzyka dla wszystkich”), skierowanego do dzieci, ich rodziców i niepełnosprawnych. ( kliknij tutaj aby ściągnąć cały tekst w formacie PDF )

2.1 Zem w Wazemmes

“Cel Teatru Zem to umożliwienie amatorskim teatrom zdobycie profesjonalnego doświadczenia. Dajemy im miejsce na warsztaty, kursy i rozprzestrzenianie nowych idei. Nasz program skoncentrowany jest na debiutujących grupach”.

“Teatr Zem wspierany jest przez dystrykt Wazemmes w ramach polityki miasta ‘Contrat urbain de Cohésion sociale’ ( ‘Miejski Kontakt Społecznej Jedności’). W tym roku Teatr przystąpił do projektu ‘le Zem motive ses voisins’ ( ‘Zem motywuje sąsiadów’), polegającego na mobilizowaniu lokalnych mieszkańców do uczestnictwa w kulturze poprzez warsztaty i wystąpienia. Warsztaty i szkolenia skierowane do mieszkańców okolicy zorganizowane będą we współpracy z pobliskimi instytucjami kulturalnymi przez cały rok, również w czasie letnich wakacji.”

“Współpracujemy z dwiema instytucjami kulturalnymi w okolicy. Dom kultury w Wazemmes promuje wydarzenia w Zem wśród mieszkańców, a dom w Moulin wspiera nasze prace z przedszkolakami.”

“Aby pracować wspólnie z mieszkańcami w każdym zespole musi być ktoś z Zem, i ktoś z lokalnego środowiska.

2.2 Zem: widownia, uczestnicy

“Zem przyciąga do siebie stałą publiczność, głównie młodzież – ludzi z sąsiedztwa, ale również z Lille i z innych miast, oraz osoby których zainteresowania są zbieżne z działalnością Zem. Praca Zem rozpoczęła się w centrum Lille, co pozwala mu wychodzić poza geograficzne ramy sąsiedztwa. Dzięki mało skomplikowanemu programowi Zem jest ważny dla lokalnych odbiorców w większości reprezentujących klasę robotniczą.”

2.3 Metody budowania zasięgu działań i budowania świadomości odbiorców

“Ważne jest aby wychodzić do publiczności aby zainteresować ją swoimi pracami”.

“Prawdziwym wyzwaniem dla miejsc takich jak Zem jest pozwolenie mieszkańcom okolicy na oswojenie go. Takie podejście najlepiej sprawdza się w pracy z ludźmi i jest kluczem do sukcesu”.

„Muzyka, w szczególności muzyka świata, z użyciem takich instrumentów jak tamburyn czy kij deszczowy, pozwalają nam na dotknąć wielu kultur; w rejonach gdzie wszystkie kultury maja swoich reprezentantów, jest to dobry sposób na zbliżanie do siebie ludzi.”.

“Każdy z nas ma swoje preferencje muzyczne powodujące że jeden gatunek muzyczny lubimy bardziej od innego. Podczas warsztatów musimy odnaleźć wspólna estetykę. Dlatego właśnie używam instrumentów występujących w wielu kulturach, i łatwo dostępnych, tak jak kij deszczowy czy marakasy”.

“Podczas warsztatów skupiamy się na rozwoju pewności siebie uczestników i ich poczucia własnej wartości. Wykształcenie w nich umiejętności krytycznego myślenia jest prawdziwym wyzwaniem”.