
Jak opisać region nordycki z perspektywy Arktyki? Same słowa „nordycki” i Arktyka są jednocześnie inkluzyjne i ekskluzywne. Czy między nimi da się wyczuć napięcie lub swego rodzaju oczekiwanie? Czy powinnam się skupić na “arktyczności” tej historii? I jak to by wyglądało?
Arktyka jest niewątpliwie atrakcyjnym punktem wyjścia. Tu jest się na szczycie świata. Stąd można dostrzec wieczność. Oglądać wszystko z innej perspektywy,ta, jak widzą to ptaki. To miejsce wymykające się “granicom nieznanego świata”, Ultima Thule- łaciński Kraniec Świata, tak często wspominany przez średniowiecznych geografów. To miejsce pozwala myślom wzbijać się w przestworza. Tu można poznać iluzoryczną rzeczywistość i ponownie zawitać w realnych iluzjach.
Dla mnie jest to kwestia oswojenia swojego położenia i uczestnictwa w tym, co nas otacza. Jak na razie, co noc siedzę na schodkach przed moim domem, i z tego wygodnego miejsca obserwacji patrzę w słońce. Słońce hojnie obdarza góry swoimi muśnięciami, nigdy się za nimi nie chowa, przesuwa się nad cichymi wodami, powoli rozpoczyna wspinaczkę. Słyszę monotonne buczenie silników rosyjskich trawlerów, którym wtóruje nawoływanie ptaków.
Aż wreszcie jednej nocy – wtedy, gdy brzozy wypuszczają pączki, aludzie przygotowują się na nadejście lata – zaczyna padać śnieg. Wiem, że gdy rano się obudzę, już go nie będzie. Zima i chłód wydają się być bardzo silne, ale ziemia jest już zbyt ciepła, by śnieg mógł się utrzymać.
W imieniu Pikene på Broen, chciałabym podziękować wszystkim, którzy mieli swój wkład w naszą pracę. Dziękuję artystom, którzy podzielili się z nami swoimi pracami i opiniami: Markowi Robertsowi, Yvettcie Brackman, Geirowi Tore Holmowi, Amundowi Sjølie Sveenowi i Kristinie Taarnesvik.
Dziękuję artystom, którzy uczestniczyli w naszych warsztatach, a których zdjęcia wykorzystałam w niniejszej prezentacji.
Dziękuję również Honnie Havas, East Sàmi Museum, Zoyi Nosovej i wszystkim przyjaciołom, którzy dzielili się z nami swoimi przemyśleniami i wiedzą, oraz osobom, których nie znam, a które udzielają się na stronie Wikipedii.
Dziękuję moim przyjaciołom z Południa (którzy nie do końca powiedzieli to, co zostało tu napisane) i Taszy (która nie do końca jest prawdziwa).
Dziękuję Angeli Plohman i zespołowi LabforCulture za świetną współpracę i udostępnienie nam tego cudownego portalu do dzielenia się sztuką i kulturą.
Jeśli nie zaznaczono inaczej, obrazy są własnością © Pikene på Broen/artists. Są one efektem naszej podróży i spotkań kawiarnianych z dzieiątka współpracującyh z nami artystów, w okresie od 27 sierpnia do 8 wrzesnia 2004 roku. Prace te dokumentują takie miejsca jak: Sevettijervi (FIN), Neiden, Kirkenes (NO), Pieczenga, Murmańsk (RUS). Obrazy są autorstwa uczestników projektu: Anny Lise Stenseth, Kristiny Tårnesvik, Heleny Wikstrøm, Oskara Østergren i Mortena Torgersru.
LabforCulture jest inicjatywą partnerską Europejskiej Fundacji Kultury. LabforCulture jest wdzięczna swoim fundatorom za wsparcie